مفاهیم مربوط به ارسال سیگنال و پهنای باند:
پهنای باند (Bandwidth) به تفاوت بین بالاترین و پایین‌ترین فركانسهایی كه یك سیستم ارتباطی می‌تواند ارسال كند گفته می‌شود. به عبارت دیگر منظور از پهنای باند مقدار اطلاعاتی است كه می‌تواند در یك مدت زمان معین ارسال شود. برای وسایل دیجیتال، پهنای باند برحسب بیت در ثانیه و یا بایت در ثانیه بیان می‌شود. برای وسایل آنالوگ، پهنای باند، برحسب سیكل در ثانیه بیان می‌شود.

دو روش برای ارسال اطلاعات از طریق رسانه‌های انتقالی وجود دارد كه عبارتند از: روش ارسال باند پایه (Baseband) و روش ارسال باند پهن (Broadband)

در یك شبكه LAN، كابلی كه كامپیوترها را به هم وصل می‌كند، فقط می‌تواند در یك زمان یك سیگنال را از خود عبور دهد، به این شبكه یك شبكه Baseband می‌گوئیم. به منظور عملی ساختن این روش و امكان استفاده از آن برای همه كامپیوترها، داده‌ای كه توسط هر سیستم انتقال می‌یابد، به واحدهای جداگانه‌ای به نام Packet شكسته می‌شود. در واقع در كابل یك شبكه LAN، توالی Packetهای تولید شده توسط سیستم‌های مختلف را شاهد هستیم كه به سوی مقاصد گوناگونی در حركت‌اند.شكلی كه در ادامه خواهد آمد، این مفهوم را بهتر نشان می‌دهد.

2-1عملكرد یك شبكه packet-switching
برای مثال وقتی كامپیوتر شما یك پیام پست الكترونیكی را انتقال می‌دهد، این پیام به Packetهای متعددی شكسته می‌شود و كامپیوتر هر Packet را جداگانه انتقال می‌دهد. كامپیوتر دیگری در شبكه كه بخواهد به انتقال داده بپردازد نیز در یك زمان یك Packet را ارسال می‌كند. وقتی تمام Packetهایی كه بر روی هم یك انتقال خاص را تشكیل می‌دهند، به مقصد خود می‌رسند، كامپیوتر دریافت كننده آنها را به شكل پیام الكترونیكی اولیه بر روی هم می‌چیند. این روش پایه و اساس شبكه‌های Packet-Switching می‌باشد.
در مقابل روش Baseband، روش Broadband قرار دارد. در روش اخیر، در یك زمان و در یك كابل، چندین سیگنال حمل می‌شوند. از مثالهای شبكه Broadband كه ما هر روز از آن استفاده می‌كنیم، شبكه تلویزیون است. در این حالت فقط یك كابل به منزل كاربران كشیده می‌شود، اما همان یك كابل، سیگنالهای مربوط به كانالهای متعدد تلویزیون را بطور همزمان حمل می‌نماید. از روش Broadband به طور روز افزونی در شبكه‌های WAN استفاده می‌شود.
از آنجائیكه در شبكه‌های LAN در یك زمان از یك سیگنال پشتیبانی می‌شود، در یك لحظه داده‌ها تنها در یك جهت حركت می‌كنند. به این ارتباط half-duplex گفته می‌شود. در مقابل به سیستم‌هایی كه می‌توانند بطور همزمان در دو جهت با هم ارتباط برقرار كننده full-duplex گفته می‌شود. مثالی از این نوع ارتباط شبكه تلفن می‌باشد. شبكه‌های LAN با داشتن تجهیزاتی خاص بصورت full-duplex عمل كنند.